Karin reisde in februari 2026 samen met haar drie volwassen kinderen af naar Canada voor een bijzondere wintersportvakantie. Het stond al lang op haar bucketlist om eens aan de andere kant van de oceaan te skiën, en dit jaar moest het er echt van komen. Via ons kwam ze uit bij de Skisafari Jasper, Lake Louise en Banff. Een reis die ze helemaal naar hun eigen wens konden aanpassen. Na afloop kregen we een enthousiast en uitgebreid verslag van hun avontuur, vol indrukken van de sneeuw, de rust en de unieke Canadese ski-ervaring:
Het stond op mijn bucketlist om één keer aan de andere kant van de oceaan te gaan skiën. En omdat de jaren ook fysiek gaan tellen, moest het dit jaar gebeuren, vond ik.
Bij het zoeken naar informatie kwam ik Wintersport Canada Amerika tegen en de website liet meteen een goede indruk achter. Else heeft fijn advies gegeven (wat zijn je wensen, wat zoek je precies? – Poedersneeuw!) en zo kwamen we uit bij de Skisafari Jasper, Lake Louise, Banff. Die wij dan weer liever andersom deden, maar dat was geen probleem. En in februari 2026 vertrok ik met de drie volwassen kinderen (manlief bleef thuis) naar Canada.
We hebben een fantastische ski-ervaring gehad. De kwaliteit van de sneeuw is echt niet te vergelijken met de Alpen. De pistes zijn rustig en de mensen zijn zo relaxed en geduldig: niks dringen voor de lift, ‘gaan jullie maar voor’, gebaarden ze dan.
Waar je in de Alpen op de piste moet blijven (terecht natuurlijk, maar ik voel me al stout als ik naast de piste ski), is het in Canada één grote speeltuin. Binnen de ‘boundary’ mag je zelf weten waar je naar beneden gaat. Je kunt de geprepareerde piste afdalen, maar ook je weg kiezen tussen de bomen of een ‘creek’ nemen (een smal stuk met veel bulten, behendigheid vereist).
Toen wij er waren, was er soms veel wind waardoor enkele liften gesloten waren, maar toen die dan wel opengingen, konden we echt sporen trekken. En het voelde veilig: het kilometergrote gebied is begrensd met een dun touw (waar bordjes aan hingen met ‘einde skigebied’ en soms: ‘beyond this point you can die’). Veel 'Black Diamond' pistes waren in verband met lawinegevaar toegankelijk via ‘gates’, die niets anders zijn dan een opening in het touw. In Banff kwamen we bij een gate die zojuist open was gegaan, dus hoe fijn om in de verse sneeuw de afdaling te nemen. Een pittige piste bleek het te zijn, waar de buckels verstopt zaten onder het smetteloze witte tapijt, en hoe blij dat er al een paar sporen waren, zodat we in elk geval konden zien waar die bulten zich bevonden.
Later zagen we dat de afdaling de naam ‘Think again’ had. Na vier mooie skidagen in Banff (ook een heel leuke plaats om te winkelen en waar ‘elk’s’ door de straat lopen) en Lake Louise (vanaf het veelzijdige skigebied heb je prachtige uitzichten op het bomenrijke dal) vertrokken we naar Jasper. Een dag uitgetrokken voor de Icefields Parkway, maar het sneeuwde, en fors. Niet alleen was het onmogelijk om te stoppen bij de highlights (er lag te veel sneeuw op de parkeerplaatsen), maar ook was het tweede deel van de weg dicht.
We moesten behoorlijk omrijden en dat zorgde voor veel vertraging, maar wat was het prachtig. De weg dik besneeuwd, de witte bomen waar geen eind aan leek te komen, en niemand om je heen, op een sporadische tegenligger na. De twee coyotes die overstaken en een kudde geiten op de weg maakten het plaatje compleet.
We sloten onze Canada-ski-ervaring af met drie dagen in Jasper, waar je in het skigebied overigens niets merkt van de grote brand die er rond die plaats is geweest in 2024. Een super rustig skigebied, toegankelijk door de vele geprepareerde pistes, maar ook behoorlijk wat black diamonds zoals bij ‘Tres hombres’ (de naam alleen al, en hoe ze dat uitspreken: treees hombrees, geweldig). Je auto parkeer je aan de piste, en als je vertrekt word je uitgezwaaid (hoe welkom voel je je dan?) en kom je een bordje tegen waarop ze vragen of je je handschoenen niet toevallig op het dak van je auto hebt laten liggen (hoe zorgzaam wil je het hebben?).
Eén keer aan de andere kant van de oceaan skiën, ik heb het gedaan! De kinderen houden het niet bij één keer. Die zijn helaas verpest en willen volgend jaar weer!
